บทที่ 122

บทที่ 122

ซูม่านหัวนึกดูถูกอยู่ในใจ

แม้ว่าพลังของม่ออวี๋จะแข็งแกร่ง แต่ยามเรียบเรียงโน้ตดนตรีแล้วนางหาใช่ผู้เชี่ยวชาญอย่างแน่นอน

การเขียนสิ่งนี้ไม่มีทางก้มหน้าก้มตาเขียนส่งเดชได้ จำเป็นต้องทดลองท่วงทำนองดูก่อน ท่วงทำนองทั้งหมดล้วนมาจากการทดลองทั้งสิ้น

ส่วนทางด้านนี้ ม่ออวี๋กลับก้มหน้าก้มตาทำงานอย่างหนัก ราวกับว่าโน้ตดนตรีทั้งหมดเขียนออกมาได้โดยไม่ต้องคิดคำนึงเลยแม้แต่น้อย ท่าทางที่ตวัดพู่กันเขียนอย่างรวดเร็วนั้น ไม่ใช่ลักษณะที่ควรจะมีเวลาเขียนเพลงเลยสักนิด

นางกำลังทำอะไรอยู่กันแน่?

ซูม่านหัวรู้สึกอึดอัดคับข้องใจยิ่งนัก

นางนึกอยากจะแย่งกระดาษในมือของม่ออวี๋มาดูเหลือเกินว่านางกำลังเขียนอะไรกันแน่

ม่ออวี๋ยังคงเขียนต่อไป