บทที่ 121

บทที่ 121

ในอดีต เรื่องที่อริยะพิณรับศิษย์บนมหาทวีปเคยโด่งดังเกรียวกราดเป็นอย่างมาก หนุ่มสาวนับแสนต่างพากันออกเดินทางเพื่อแสวงหาผู้เป็นอาจารย์

ทว่าสุดท้ายกลับมีเพียงคนเดียวเท่านั้นที่สามารถเข้าตาอริยะพิณได้

ผู้นั้นก็คือซูม่านหัว

นับตั้งแต่วินาทีนั้น ชื่อเสียงของซูม่านหัวก็ขจรขจายไปทั่วทั้งมหาทวีป

หลังจากกล่าวจบ ซูม่านหัวก็เผยรอยยิ้มมั่นอกมั่นใจออกมาค่อนข้างมีความภาคภูมิใจอยู่บ้าง

ชางเหนียงพยักหน้าด้วยความเข้าใจ "แม่นางซู ข้าได้พบกับผู้ร่วมมือที่ดีกว่าแล้วจริง ๆ ขอบคุณสำหรับความหวังดีของเจ้าด้วย"

นั่นก็คือการปฏิเสธอย่างตรงไปตรงมา

ซูม่านหัวตกตะลึงเป็นอย่างมาก

รอจนกระทั่งชางเหนียงปิดประตูลง นางจึงเดินลงจากเขาด้วยฝีเท้าที่แข็งทื่อ ทั้งรู้สึกน้อยเนื้อต่ำใจและโกรธเคือง