บทที่ 15

บทที่ 15

ตอนที่ออกจากตึกเล็ก กงม่านได้ยินว่าหอปรุงยาเกิดระเบิดขึ้นกะทันหัน จึงรีบตามศิษย์คนอื่น ๆ ไปช่วยคน

ทว่าหลังจากนางออกจากเรือนไปได้ไม่นาน ในเรือนหลังเล็กก็ปรากฏเงาร่างสีเขียวสายหนึ่ง

เหล่าศิษย์พี่น้องหญิงหลายคนมองดูไป๋โหรวจิ้งที่นอนจมกองเลือดอยู่บนพื้นด้วยสภาพอับโชคและอับอายพลางหัวเราะร่า

ศิษย์พี่หญิงคนนั้นที่ประมือกับไป๋โหรวจิ้งเหยียบหลังมือของไป๋โหรวจิ้งไว้ข้างหนึ่ง แล้วมองลงมาด้วยสายตาเหยียดหยาม

"นางจิ้งจอก คุกเข่าอ้อนวอนข้าสิ ตอนที่เจ้าอ่อยศิษย์พี่ของข้า เจ้าดูภาคภูมิใจนักมิใช่หรือ"

ไป๋โหรวจิ้งกัดริมฝีปากอิ่มเบา ๆ ดวงตาดำขลับเต็มไปด้วยความดื้อรั้น ไม่ยอมแพ้แม้แต่น้อย

"ข้าไม่เคยอ่อยใครทั้งนั้น!"

"อย่างนั้นหรือ"