บทที่ 2

บทที่ 2

การประเมินระดับของสำนักมีปัจจัยที่ต้องพิจารณาอยู่สองประการ นั่นคือพลังฝีมือของผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดในสำนัก และพลังฝีมือโดยรวมของบรรดาศิษย์ในสำนัก

เมื่อคำนวณดูแล้วเวลาของการประเมินระดับจะมาถึงในอีกไม่กี่เดือนข้างนี้ ในปีนี้สำนักชั้นหกสองแห่งต่างก็มีบรรพจารย์ที่บรรลุทัณฑ์สายฟ้าสำเร็จไปแล้วหนึ่งครั้ง ทว่าบรรพจารย์ของสำนักทัวเยว่กลับยังไม่สามารถทะลวงผ่านทัณฑ์สายฟ้าได้เสียที เกรงว่าคงจะฝากความหวังไว้ไม่ได้เสียแล้ว

สิ่งที่พอจะฝากความหวังไว้ได้ จึงมีเพียงพลังฝีมือโดยรวมของเหล่าศิษย์ในสำนักเท่านั้น

หอวาสนามีเพียงศิษย์วงในเท่านั้นที่สามารถเข้าไปได้ ยิ่งไปกว่านั้นชั้นที่สามและชั้นลงไปด้านล่างไม่มีข้อจำกัดเรื่องระดับพลัง ตอนนี้สำนักของพวกตนอยู่ในระดับห้า ชั้นสูงสุดที่ศิษย์สามารถเข้าไปได้คือชั้นที่หก

ในเมื่อคุณภาพไม่ได้ งั้นก็ใช้ปริมาณเข้าสู้ก็แล้วกัน

ด้วยเหตุนี้ เจ้าสำนักจึงเกิดความคิดที่จะขยายจำนวนศิษย์วงในในครั้งนี้ขึ้นมา

แม้ว่าศิษย์เหล่านี้จะดูไร้ประโยชน์ไปบ้าง แต่อย่างไรเสียการได้เข้าไปสำรวจชั้นที่หนึ่งถึงชั้นที่สามในหอวาสนา ตักตวงประโยชน์กลับมาได้บ้าง ย่อมช่วยยกระดับพลังฝีมือขึ้นมา ทำให้พลังฝีมือโดยรวมของสำนักเพิ่มสูงขึ้นได้อีกนิด