บทที่ 3

บทที่ 3

ในฐานะศิษย์วงนอก พวกนางที่เป็นเพียงตัวตนอยู่ตรงข่ายชายขอบของสำนัก อย่าว่าแต่เจ้าสำนักเลย แม้แต่ศิษย์แกนกลางก็ยังไม่มีคุณสมบัติแม้แต่จะพบหน้า

ย่อมเป็นเพราะห้าปีนี้สำนักพัฒนาเสื่อมถอยลงทุกวัน พวกนางจึงได้รับอนุญาตให้เข้ามายังเขตภายในของสำนัก และมีคุณสมบัติเข้าสู่หอคัมภีร์ หอวิชาบำเพ็ญ และอื่น ๆ

กระนั้นก็ตาม พวกนางทำได้เพียงบำเพ็ญเพียรอยู่ที่ชั้นหนึ่งเท่านั้น ยิ่งไปกว่านั้น ไม่มีสิทธิ์ได้แตะต้องอะไรมากกว่านี้อีกแล้ว

ทว่าในวันนี้ เจ้าสำนักผู้สูงส่งกลับมายังเรือนหลังเล็กผุพังของพวกนางที่เป็นศิษย์วงนอก

เรื่องนี้หาได้ยากยิ่งกว่าอยู่ ๆ มีศิษย์วงนอกคนใดในสำนักทะลวงเข้าสู่ขั้นกลั่นลมปราณเสียอีก

ในเวลานี้ ภายนอกเรือนหลังเล็กของพวกนางเนืองแน่นไปด้วยผู้คนแล้ว ล้วนแต่เป็นศิษย์วงนอกที่ต้องการเข้ามาใกล้ชิดท่านเจ้าสำนัก

เจ้าสำนักสวมอาภรณ์สีขาวสะอาดปราศจากริ้วรอย เดินไร้สีหน้าเข้ามาในเรือนหลังเล็ก และมุ่งตรงไปยังร่างของม่ออวี๋