เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 111
สุดท้ายวู้ดก็ยังบอกเรื่องนี้กับแฮร์รี่อยู่ดี
เขากับโรซามอนด์สบตากันอย่างมีความนัยอยู่สองสามครั้ง คล้ายกำลังถามตัวเองว่าจังหวะเวลานี้เหมาะสมหรือไม่ เฮอร์ไมโอนี่กวาดสายตามองพวกเขาทั้งสองคนสลับไปมา แต่ก็ไม่ได้พูดอะไร
“ฉันเข้าใจ” แฮร์รี่มีสีหน้าหม่นหมอง “ศาสตราจารย์ลูปินตกลงว่าจะสอนวิธีรับมือกับผู้คุมวิญญาณให้ฉันแล้ว คราวก่อนเป็นปัญหาที่ตัวฉันจริง ๆ ถึงทำให้พวกเราแพ้การแข่งขัน……”
“อย่าพูดแบบนั้นสิ แฮร์รี่” พวกเขาเอ่ยขึ้นมาพร้อมกัน
หลังจากมองตากันอยู่ครู่หนึ่ง วู้ดก็ตบบ่าเขาด้วยสีหน้าท่าทางจริงจัง
“อุบัติเหตุแบบนี้พวกเราไม่มีใครอยากให้เกิดขึ้นหรอก เราทำได้แค่ต้องพยายามให้มากขึ้นเพื่อหลีกเลี่ยงไม่ให้เจอปัญหาทำนองนี้อีกในครั้งหน้า นายยอดเยี่ยมมากแล้ว แฮร์รี่ นายเป็นซีกเกอร์ที่มีพรสวรรค์ที่สุดเท่าที่ฉันเคยเจอมานอกจากชาร์ลีเลยนะ—เผลอ ๆ ชาร์ลีอาจจะสู้นายไม่ได้ด้วยซ้ำ” เขาแสร้งทำน้ำเสียงสบาย ๆ “ความผิดพลาดครั้งเดียวตัดสินทุกอย่างไม่ได้ นักกีฬาที่ยิ่งใหญ่จะไม่ปล่อยให้ความล้มเหลวครั้งเดียวมากักขังตัวเองไว้หรอก—”
“แต่พวกเราก็ยังต้องเพิ่มการฝึกซ้อมอยู่ดี บนพื้นฐานเดิมหลังจากนี้พวกเราจะซ้อมเพิ่มวันละสองชั่วโมง นายไม่มีปัญหาใช่ไหม?”