เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 112
เดรโกได้ยินคนในห้องนั่งเล่นรวมพูดว่าเห็นแฮร์รี่และคนอื่นๆ อยู่แถวนี้ หลังจากถามไถ่จนมั่นใจว่าโรซามอนด์ไม่อยู่ ก็รีบพาแครบกับกอยล์วิ่งมาทันที
เขาเห็นว่ากริฟฟินดอร์แพ้การแข่งขันก็ดีใจอย่างที่สุด รีบแกะผ้าพันแผลที่แขนออกทันที
คนยังมาไม่ถึง เสียงถากถางก็ลอยมาก่อนแล้ว
“นั่นไม่ใช่พอตเตอร์ผู้โด่งดังหรอกหรือ? ทำไมถึงมาหลบอยู่ที่นี่? หรือว่าเพราะแพ้การแข่งขันจนรู้สึกอับอายขายหน้า เลยพาผู้ติดตามสองคนของตัวเองมาซ่อนอยู่ที่นี่กันล่ะ—”
กอยล์และแครบรับลูกร้องรับกันเป็นทอดๆ ทั้งสามคนพากันหัวเราะ
แฮร์รี่กำหมัดแน่น เม้มปากไม่พูดอะไร
“หุบปากไปเลย มัลฟอย!” รอนกลอกตา “จะยังไงก็ยังดีกว่าพวกขี้ขลาดอย่างพวกนายที่แม้แต่การแข่งขันยังไม่กล้าลง!”
“ดูสิ ผู้ติดตามของพอตเตอร์ยังรีบออกมาปกป้องเขาเชียว” เดรโกยังคงถากถางต่อ “พอตเตอร์จ่ายค่าจ้างให้นายหรือเปล่า? ไม่แน่อาจจะมากกว่างานกระจอกๆ ของพ่อที่กระทรวงเวทมนตร์ของนายก็ได้นะ จริงไหม?”