0003

⬢⬢⬢

ตอนที่ 3 ดูเหมือนจะเป็นตัวช่วย แต่ก็ไม่มั่นใจนัก

เมื่อยืนยันถึงความปลอดภัย หลินซู่ก็ถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอก

ขาทั้งสองข้างของเขาอ่อนแรงลงจนทรุดนั่งลงกับพื้น ท่านอาเถี่ยที่อยู่ข้างๆ ก็นั่งลงข้างกายเขาเช่นกัน ดูท่ารอดชีวิตมาได้ครานี้จะทำให้ท่านอาอารมณ์ดีไม่น้อย

ท่านอาเถี่ยเอียงคอเหลือบมองหลินซู่แวบหนึ่ง ก่อนอดไม่ได้ที่จะหัวเราะเบาๆ แล้วเอ่ยถาม “ฮ่ะๆ ขวัญหนีดีฝ่อไปละสิเจ้าเด็กซู่”

หลินซู่ยิ้มขมขื่นพลางตบขาตนเอง “ใช่แล้วขอรับ ตอนนี้ขาสั่นไม่หยุดเลย”

หม่านหู่กับหม่านหย่งจัดแจงให้ผู้อื่นไปจัดการกับสัตว์ร้าย จากนั้นจึงเดินตรงมาหาคนทั้งสอง

เมื่อมองเห็นหม่านหู่ทั้งสองเดินเข้ามาใกล้ หลินซู่ก็รู้สึกมึนงงไปชั่วขณะ ครรลองสายตามืดมิดลง ราวกับว่าตนได้หลับตาลงจริงๆ

ทว่าเพียงครู่ถัดมา แสงสว่างก็กลับมาอีกครั้ง ทว่าภาพที่อยู่เบื้องหน้าได้เปลี่ยนแปลงไปโดยสิ้นเชิง

ทุกคนหายวับไปหมดสิ้น