0002

⬢⬢⬢

ตอนที่ 2 โชคดีที่ข้าไม่ได้ประมาท จึงหลบได้รวดเร็วทันการณ์

หลินซู่ที่ถูกผลักล้มลงกับพื้นอย่างกะทันหัน ในตอนนี้ถึงได้สติกลับมา!

มีบางอย่างลอบโจมตีงั้นหรือ?!!

ท่านอาเถี่ยที่อยู่ข้างกายน้ำเสียงรีบร้อน ร้องตะโกนเตือน: “สัตว์ร้าย! มีสัตว์ร้าย!”

สัตว์ร้ายลอบโจมตี?!

สมองของหลินซู่ยิ่งมึนงงไปใหญ่ ไม่ใช่ว่าบอกว่ารอบนอกป่าไม่มีสัตว์ร้ายหรอกหรือ?

“ไอ้สัตว์เดรัจฉาน! กล้าดียังไง!”

หมานหู่และหมานหย่งที่อยู่ไกลออกไป เมื่อพบเห็นในวินาทีแรกก็ตวาดข่มขู่เสียงดัง! พร้อมกับพุ่งตัวตรงมาทางนี้อย่างรวดเร็ว!

สัตว์ร้ายตัวนี้น่าจะอยู่รอบนอกป่ามาแต่แรกแล้ว ดังนั้นคนทั้งสองจึงไม่ได้สังเกตเห็นตั้งแต่ต้น