เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 625 แววเงื่อนงำแรกเริ่ม
“ไอปีศาจหรือ!”
ลู่ผิงถามด้วยความประหลาดใจอยู่บ้าง เห็นได้ชัดว่าเขาไม่ได้สังเกตเห็นไอปีศาจจากร่างของตู้เจียลั่วจริง ๆ
“ไอปีศาจแน่นอนขอรับ!”
ต้าเป่ายกนิ้วชี้จมูกตนเองอย่างกระหยิ่มใจพลางกล่าว “แม้ไอปีศาจพวกนั้นจะเบาบางมาก ต่อให้เป็นผู้บำเพ็ญอสูรตนอื่นก็อาจจับไอปีศาจบนตัวเขาไม่ได้ แต่เขากลับหลบจมูกข้าไม่ได้หรอก!”
ในที่สุดสีหน้าของลู่ผิงก็ฉายแววสนใจขึ้นมา เขาถามว่า “เจ้าแยกแยะได้หรือไม่ว่าเป็นผู้บำเพ็ญอสูรชนิดใด?”
สีหน้าของต้าเป่าพลันสลดลง พลางกล่าวว่า “ลูกพี่ ข้าจับไอปีศาจบนร่างเจ้าเด็กนั่นได้ก็นับว่าเก่งมากแล้ว จะไปแยกแยะออกได้อย่างไรว่าเป็นกลิ่นอายของผู้บำเพ็ญอสูรชนิดไหน!”
“ทว่าเจ้าเด็กนั่นเป็นเผ่ามนุษย์แท้ ๆ แน่นอน มิใช่สัตว์อสูรหรอกขอรับ!”
“นั่นย่อมแน่นอนอยู่แล้ว มิฉะนั้นต่อให้ตบตาข้าได้ แต่เมื่อครู่ได้ยินเขาบอกว่าเคยผ่านการเบิกสายเลือดจากผู้บำเพ็ญสำนักแม่น้ำอิ๋งมาแล้ว แล้วจะไปตบตาผู้บำเพ็ญสำนักแม่น้ำอิ๋งที่ตรวจเลือดร่ายคาถากับตัวเขาได้อย่างไร!”
ลู่ผิงเหลือบมองต้าเป่าแวบหนึ่งแล้วกล่าวว่า “เจ้ากำลังจะบอกว่าข้างกายเขามีผู้บำเพ็ญอสูรอยู่หรือ?”