เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 624 กลิ่นอายอสูรบนร่าง
วันนี้ยังติดค้างทุกคนอยู่อีกหนึ่งตอน พรุ่งนี้จะชดเชยให้ครบ วันหยุดสุดสัปดาห์ยิ่งยุ่งกว่าวันธรรมดาเสียอีก!
ต้าเป่าชำเลืองมองลู่ผิงแวบหนึ่ง ก่อนจะหันไปถามตู้เจียลั่วว่า "ไอ้หนู ตอนเด็ก ๆ เจ้าคงเคยเผลอกินของวิเศษฟ้าดินอะไรเข้าไปกระมัง?"
ตู้เจียลั่วเผยสีหน้าประหลาดใจ พลางเอ่ยว่า "ท่านเซียนล้อข้าน้อยเล่นแล้ว ข้าน้อยจะมีวาสนาถึงเพียงนั้นได้อย่างไร ไม่อย่างนั้นตนเองก็คงได้กลายเป็นเซียนไปแล้ว ไฉนเลยจะต้องมาพายเรือหาปลาอยู่บนแม่น้ำอิ๋งแห่งนี้เล่า!"
ลู่ผิงซึ่งยืนฟังทั้งสองสนทนากันอยู่ด้านข้าง ยามที่ตู้เจียลั่วเผยสีหน้าประหลาดใจ เขากลับสังเกตเห็นแววระแวดระวังแวบหนึ่งในดวงตาของอีกฝ่าย จึงแย้มยิ้มออกมาเงียบ ๆ
เรือลำน้อยแล่นทวนกระแสน้ำไป ครั้นผ่านไปอีกครึ่งชั่วยาม ยอดเขาโดดเดี่ยวตระหง่านฟ้าลูกหนึ่งก็ปรากฏให้เห็นแต่ไกล ตู้เจียลั่วออกแรงค้ำถ่อไม้ยาว เรือน้อยพลันไถลไปข้างหน้าเกือบหนึ่งวา อาศัยจังหวะที่ดึงถ่อกลับมา เขาก็เอ่ยยิ้ม ๆ ว่า "ท่านเซียนทั้งสองโปรดดู ยอดเขาโดดเดี่ยวเทียนซานอันเป็นที่ตั้งของซากโบราณอิ๋งเทียนใกล้จะถึงแล้วขอรับ"