เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 626 มอซอไร้ประกาย
ตู้เจียลั่วเอ่ยอย่างจริงจังว่า "ความจริงห่างออกไปสองร้อยกว่าลี้ยังมีภูเขาลูกหนึ่งที่สูงกว่ายอดเขาเดี่ยวแห่งเทียนซานอีกขอรับ เพียงแต่เขาลูกนี้สูงเสียดฟ้าเกินไป บนยอดเขาถูกหิมะและน้ำแข็งปกคลุมตลอดทั้งปี ผนวกกับมีเมฆหมอกโอบล้อมรอบด้าน ตามปกติแล้วจึงมองไม่เห็นยอดเขาลูกนี้เลย"
ไม่ทันที่ลู่ผิงจะเอ่ยปาก ต้าเป่าก็ชิงถามด้วยความกระตือรือร้นเสียก่อน "ภูเขาหิมะหรือ? เช่นนั้นก็น่าสนุกแล้วสิ เจ้ารู้หรือไม่ว่าเขาลูกนั้นตั้งอยู่ทางทิศใด?"
ตู้เจียลั่วชี้ไปยังแม่น้ำอิ๋งใต้ฝ่าเท้าพลางกล่าวว่า "น้ำที่ละลายจากภูเขาหิมะลูกนั้นก็คือต้นน้ำของแม่น้ำอิ๋งขอรับ"
ต้าเป่ามีสีหน้ายินดี ทว่ากลับได้ยินลู่ผิงเอ่ยถามอย่างเรียบเฉยว่า "เจ้ารู้หรือไม่ว่าภูเขาหิมะลูกนั้นมีนามว่ากระไร?"
"ยอดเขาปู้ยวี่ขอรับ คนเฒ่าคนแก่เคยมีคำโบราณกล่าวไว้ว่า 'มิกล้าส่งเสียงดัง ด้วยเกรงจักสะเทือนถึงคนบนสวรรค์' นั่นหมายถึงยอดเขาปู้ยวี่ลูกนี้เอง เพราะมันสูงส่งเหลือเกิน ผู้คนจึงคิดว่ามันอยู่ใกล้ชิดกับแดนสวรรค์เบื้องบนที่สุด หากมีผู้ใดไปส่งเสียงดังอยู่บนนั้น ย่อมอาจรบกวนเทพเซียนจนถูกเทพเซียนลงทัณฑ์เอาได้ขอรับ"