เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 565 เย้ายวนจนชาชิน
ชั่วขณะที่หลวนอวี้เอ่ยข้อสันนิษฐานของตนออกมา ลู่ผิงพลันเกิดความรู้สึกขึ้นมาอย่างหนึ่ง นั่นคือการผลาญของทิพย์อย่างไร้ค่าที่แท้จริง ไม่ใช่การนำนมผึ้งนางพญาไปใช้เพิ่มโอกาสสำเร็จในการหลอมโอสถขั้นหลอมแก่นหรือแม้แต่โอสถกึ่งก้าวสู่หลอมแก่น แต่เป็นการเพาะเลี้ยงฝูงผึ้งผลึกม่วงให้กลายเป็นทหารเต๋า แล้วนำไปห้ำหั่นกับผู้บำเพ็ญขั้นหลอมแก่นต่างหาก!
ยามนี้เมื่อลู่ผิงหวนนึกถึงศึกใหญ่ที่เกาะหวงหลีทั้งสองครา ทหารเต๋าผลึกม่วงล้วนเคยถูกนำไปใช้ต้านทานการบุกตะลุยของอสูรขั้นหลอมแก่น แต่ละครั้งต้องสูญเสียผึ้งผลึกม่วงไปนับร้อยตัว หากผึ้งผลึกม่วงเหล่านั้นรอดชีวิตมาได้และขยายพันธุ์มาจนถึงบัดนี้ ฝูงผึ้งในมือของลู่ผิงคงทะลุหลักหมื่นไปนานแล้ว
เมื่อได้ยินข้อสันนิษฐานของหลวนอวี้ จื่อหลานจึงถามด้วยความกังขา "เหตุใดฝูงผึ้งผลึกม่วงรุ่นก่อน ๆ จึงไม่อาจทะลวงสู่ขั้นหลอมแก่นได้เล่า?"
หลวนอวี้ชี้ไปยังทะเลบุปผาเบื้องหน้า ก่อนจะหันไปถามลู่ผิง "เจ้ารู้หรือไม่ว่าในโลกบำเพ็ญเพียร มีสำนักใดบ้างที่มีสวนหญ้าวิญญาณกว้างใหญ่ไพศาลไร้ขอบเขต ซ้ำยังมีหญ้าวิญญาณอายุพันปีขึ้นไปครองพื้นที่เกินกว่าครึ่งเช่นนี้?"