ตอนที่ 470 อายุขัยสองร้อยปี

ตอนที่ 470 อายุขัยสองร้อยปี

ท่านเซียนหลิวจื่อหย่วนหลังจากเลื่อนขั้นสู่ขั้นหลอมแก่นแล้วก็ได้รับการขนานนามว่านักพรตหลิวเสวียนหย่วน เป็นศิษย์สายตรงลำดับที่ห้าในสำนักของนักพรตกัวเสวียนซาน ศิษย์คนโตของนักพรตกัวเสวียนซานยังไม่ทันบรรลุขั้นหลอมแก่นก็ด่วนจบชีวิตลงกลางคันจากการลอบโจมตีของสัตว์อสูร ศิษย์คนที่สามถูกจำกัดด้วยพรสวรรค์ ติดแหง็กอยู่ที่ขั้นผสานโลหิตชั้นเก้าอยู่นานหลายปี จนสุดท้ายอายุขัยหมดสิ้นแล้วสิ้นใจไป ส่วนศิษย์คนที่สองและคนที่สี่แม้จะทะลวงสู่ขั้นหลอมแก่นได้ ทว่ากลับติดอยู่ตรงธรณีประตูของการเลื่อนสู่ขั้นหลอมแก่นช่วงกลางมานานกว่าร้อยปีโดยมิอาจก้าวหน้าได้แม้แต่คืบเดียว เห็นได้ชัดว่าศักยภาพหมดสิ้นแล้ว ไม่อาจสร้างผลงานอันใดได้อีก

ก่อนที่นักพรตหลิวเสวียนหย่วนจะเลื่อนสู่ขั้นหลอมแก่น ก็ดูเป็นเพียงผู้บำเพ็ญขั้นผสานโลหิตที่ค่อนข้างธรรมดาสามัญ ผู้บำเพ็ญขั้นผสานโลหิตมีอายุขัยอย่างมากเพียงสามร้อยปี นักพรตหลิวเสวียนหย่วนใช้เวลาไปถึงหนึ่งร้อยห้าสิบกว่าปีเต็มจึงเลื่อนสู่ขั้นหลอมแก่นได้สำเร็จ หากเทียบเวลานี้กับบรรดาลูกรักของสวรรค์อย่างพวกของลู่ผิงแล้ว ช่างแตกต่างกันราวฟ้ากับเหว