เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 469 ไม่ได้พบกันเสียนาน ท่านเซียนหลิว
ศึกใหญ่กับนักพรตลวี่ไห่ทำให้ลู่ผิงผลาญพลังแท้ที่สั่งสมไว้ในร่างไปเกินครึ่ง ทว่าในที่สุดเขาก็เอาชนะนักพรตเผ่าอสูรที่เพิ่งเลื่อนขั้นสู่ขั้นหลอมแก่นช่วงปลายผู้นี้ได้ เมื่อลู่ผิงกลืนแก่นทองคำของนักพรตลวี่ไห่ลงในหม้อหลินชวนเพื่อหลอมสลายพลังจิตที่อยู่ภายใน สีหน้าของทั้งสองฝ่ายที่จับตามองการต่อสู้คู่นี้อยู่ตลอดพลันฉายแววไม่อยากจะเชื่อขึ้นมาพร้อมกัน
ลู่ผิงผ่อนลมหายใจยาวออกมาคำหนึ่ง หลังจากนักพรตเอ๋าเลี่ยร่วมมือกับนักพรตมั่วเวยตรึงนักพรตฉวีเสวียนเฉิงเอาไว้ได้ ความมั่นใจอันยิ่งใหญ่ที่สุดของเผ่าอสูรในการยึดเกาะหวงหลีก็คือ การมีนักพรตลวี่ไห่ที่เป็นผู้บำเพ็ญขั้นหลอมแก่นระดับเจ็ดปลีกตัวออกมาได้ ซึ่งเพียงพอจะบดขยี้ผู้บำเพ็ญฝ่ายมนุษย์ทุกคนที่บังอาจขัดขวางการทวงเกาะหวงหลีคืน แต่ตัวตนที่เผ่าอสูรมั่นใจที่สุดนี้กลับถูกลู่ผิงสังหารลงตรง ๆ ย่อมเป็นหมัดหนักที่ซัดขวัญกำลังใจของเผ่าอสูรอย่างเลี่ยงไม่ได้
หากไม่มีอะไรผิดพลาด ด้วยการสังหารนักพรตลวี่ไห่เพื่อข่มขวัญ เผ่าอสูรก็ไร้หวังที่จะยึดครองเกาะหวงหลีอีกต่อไป และคงจะล่าถอยไปในไม่ช้า
ลู่ผิงผ่อนคลายลงทั้งร่าง ทว่าเพียงชั่วขณะแห่งความผ่อนคลายนี้เอง กระบองเหล็กทรงประหลาดที่ส่วนบนหนาส่วนล่างเรียวก็ฟาดเข้ามาจากด้านหลังของเขาอย่างไร้สุ้มเสียง