กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 471 ทำได้เพียงมีชีวิตอยู่ต่อไป
ลู่ผิงยืนขวางอยู่เบื้องหน้าอินเสวียนฉู่ เอ่ยเสียงขรึมว่า “เจ้าจะไปที่ใด”
อินเสวียนฉู่นิ่งอึ้งไปครู่ใหญ่ ก่อนจะเค้นคำหนึ่งหลุดออกมาจากปาก “หนี!”
ลู่ผิงพยักหน้าพลางกล่าวว่า “ดี เจ้ายังนับว่าไม่เสียสติไปเสียทีเดียวจนคิดไปสู้ตายกับคนของสำนักเสวียนหลิง ทว่าข้าขอถามเจ้าหน่อย เจ้าจะหนีไปที่ใดได้”
อินเสวียนฉู่เงยหน้ามองลู่ผิง เพิ่งจะนึกขึ้นได้ว่าหากบรรดาสำนักต่าง ๆ ในทะเลเหนือยกข้ออ้างอันชอบธรรมเรื่องเผ่ามนุษย์และเผ่าอสูรไม่อาจอยู่ร่วมกันได้มาบีบบังคับให้สำนักเจินหลิงยอมจำนน ในแวดวงผู้บำเพ็ญเพียรแห่งทะเลเหนือนี้ยังจะมีที่ยืนให้อินเสวียนฉู่อีกหรือ ไม่ว่าไปแห่งหนใดย่อมมีแต่เสียงกู่ร้องไล่สังหาร