เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 468 ความดับสูญของลวี่ไห่
นับแต่ลู่ผิงก้าวสู่ขั้นหลอมแก่นชั้นที่ห้า เขาก็ตระหนักว่าตนมีกำลังพอประมือกับผู้บำเพ็ญขั้นหลอมแก่นช่วงปลาย ทว่าในแดนอสูรทะเลลึก นักพรตอ๋าวเลี่ยกลับซัดเขาจนบาดเจ็บล่าถอยได้ด้วยการโจมตีเพียงกระบวนท่าเดียว ทว่าการบาดเจ็บคราวนั้นนอกจากไม่ดับความตั้งใจจะท้าทายผู้บำเพ็ญขั้นหลอมแก่นช่วงปลายของลู่ผิงแล้ว ตรงกันข้ามกลับยิ่งทำให้เขารู้ขีดความสามารถของตนเองชัดเจนขึ้น ทั้งยังกุมกำลังของผู้บำเพ็ญขั้นหลอมแก่นช่วงปลายได้ดียิ่งขึ้น
อย่างไรเสียอีกฝ่ายก็คือนักพรตอ๋าวเลี่ย จระเข้ยักษ์หยวนสื่อขั้นหลอมแก่นชั้นที่แปด ต่อให้เป็นผู้บำเพ็ญเผ่ามนุษย์ขั้นหลอมแก่นชั้นที่เก้าทั่ว ๆ ไปจึงจะพอต้านทานได้ ลู่ผิงถูกซัดบาดเจ็บในกระบวนท่าเดียว ซ้ำอาการบาดเจ็บยังไม่สาหัส นับว่ายอดเยี่ยมยิ่งนักในโลกแห่งการบำเพ็ญเพียร
ยามที่นักพรตลวี่ไห่เหาะทะยานตรงเข้ามาหา ลู่ผิงจึงมีจิตต่อสู้พลุ่งพล่าน เขานึกอยากประมือกับผู้บำเพ็ญขั้นหลอมแก่นช่วงปลายสักคนมาตลอด เพื่อใช้พิสูจน์ขีดจำกัดพลังของตนเอง นักพรตลวี่ไห่ผู้นี้ที่เพิ่งมีตบะขั้นหลอมแก่นชั้นที่หกเมื่อไม่กี่ปีก่อน ย่อมเป็นคู่มือที่เหมาะสมที่สุดอย่างไม่ต้องสงสัย