เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 434 ป้ายหินเรือนชิงเจี้ยน
ลู่ผิงเพิ่งเดินผ่านบ่อน้ำเล็กหน้าตำหนักกลาง พลังจิตพลันรู้สึกโล่งสบายขึ้นมาทันที หัวใจของลู่ผิงกระตุกวูบ พ้นจากบ่อน้ำเล็กไปจนถึงตำหนักกลางไม่มีค่ายกลขวางกั้นแม้แต่น้อย เมื่อนึกถึงฝูงสุ่ยซิวหลัวที่โผล่มาอย่างกะทันหัน พวกมันย่อมเป็นไปไม่ได้ที่จะเข้ามาจากภายนอกเหมือนพวกตน เช่นนั้นก็มีความเป็นไปได้เพียงอย่างเดียว ฝูงสุ่ยซิวหลัวพวกนี้เข้ามาถึงส่วนในของถ้ำเซียนโดยตรง ลู่ผิงหันกลับไปมองบ่อน้ำเล็กด้านหลังอีกครั้ง ตอนที่เขาใช้พลังจิตตรวจสอบเมื่อครู่ถึงพบว่า บ่อน้ำเล็กที่มีขนาดเพียงไม่กี่สิบวาแห่งนี้กลับลึกจนมองไม่เห็นก้น แม้แต่พลังจิตของลู่ผิงก็ยังยากจะล่วงรู้ว่ามันเชื่อมต่อไปถึงที่ใด
หรือว่าพวกสุ่ยซิวหลัวจะโผล่มาจากในบ่อน้ำเล็กนี้?
ลู่ผิงพกพาความกังขาเดินก้าวเข้าสู่ตำหนักกลาง แม้เขาจะใช้พลังจิตตรวจสอบล่วงหน้าจนรู้แล้วว่า ข้าวของในตำหนักแห่งนี้น่าจะถูกพวกสุ่ยซิวหลัวกวาดไปจนเกลี้ยงนานแล้ว คงไม่อาจเก็บเกี่ยวสิ่งใดได้อีก แต่ลู่ผิงก็ยังอดไม่ได้ที่จะเข้ามาดูสักหน่อย