เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 435 ไข่มุกจันทรากระจ่างแหวกวารี
ลู่ผิงมองไปยังนักพรตสุ่ยซิ่วพลางยิ้มกล่าว "เช่นนั้นตามความเห็นของแม่นาง ชีพจรวิญญาณนี้ควรจัดสรรเช่นไร?"
ยังไม่ทันที่นักพรตสุ่ยซิ่วจะได้เอ่ยปาก นักพรตหยางซานหยางก็กระโดดออกมาอย่างร้อนรน ตะโกนว่า "นั่นยังต้องถามอีกหรือ ผู้ที่มายังถ้ำพำนักแห่งนี้ในคราวนี้มีทั้งหมดหกคน ย่อมต้องแบ่งคนละสายอยู่แล้ว"
สิ้นเสียงของนักพรตหยางซานหยาง สีหน้าของนักพรตสุ่ยซิ่วก็ฉายแววไม่สบอารมณ์อยู่บ้าง ลู่ผิงยังคงมีสีหน้าคล้ายยิ้มคล้ายไม่ยิ้ม ส่วนเฉียวเหวยเจี๋ยถึงกับหัวเราะเยาะออกมาอย่างเปิดเผย หานเฟยเหลือบมองนักพรตหยางซานหยางด้วยสายตาประหลาดใจเป็นอย่างยิ่ง
ยามนี้เฉียนซู่ทนดูต่อไปไม่ไหว ดึงแขนเสื้อของนักพรตหยางซานหยางจากด้านข้าง กระแอมไอคำหนึ่งแล้วกล่าวว่า "สำนักไห่อวี๋ของพวกเรามิอาจเทียบกับสิบสำนักใหญ่ได้ ขอเพียงศิษย์พี่น้องของข้าทั้งสองคนได้ชีพจรวิญญาณขนาดเล็กสักสายหนึ่งก็พอใจแล้ว"
สีหน้าของหยางซานหยางยังคงมีความไม่พอใจอยู่ ทว่าถูกนักพรตเฉียนซู่รั้งไว้แน่น สำนักไห่อวี๋มีฐานะอันใด ถึงกล้าเอาไปเปรียบเทียบกับสิบสำนักใหญ่ คิดว่าคราวนี้มากันสองคนแล้วจะสามารถแบ่งส่วนแบ่งเพิ่มได้กระนั้นหรือ?