เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 433 ซิวหลัววารีปรากฏกาย
ลู่ผิงตวัดกระบี่ฟันเปิดเส้นทางยาวกว่ายี่สิบจั้ง วังกลางอยู่ใกล้แค่เอื้อมแล้ว และเบื้องหน้าวังกลางนั้นมีสระน้ำขนาดกว้างหลายจั้งอยู่แอ่งหนึ่ง พลังจิตของลู่ผิงคล้ายจับสัมผัสอะไรบางอย่างได้ในยามที่กระบี่ยาวฟันผ่าม่านพลัง ทว่ากลับคล้ายคว้าน้ำเหลว เกล็ดทั่วร่างของสามอสรพิษเบื้องหลังลู่ผิงพลันแผ่กางออก ขนนกตรงลำคอของนกชิงหลวนก็ลุกชันขึ้นเช่นกัน คล้ายสัมผัสได้ถึงอันตรายบางอย่าง ทว่าต่อมาสายตาอันคมกริบของสัตว์เลี้ยงวิญญาณทั้งสี่กลับแปรเปลี่ยนเป็นงุนงง กลิ่นอายอันตรายที่วูบผ่านไปเมื่อครู่พลันเลือนหายไร้ร่องรอย
ดวงตาทั้งสองของลู่ผิงเปล่งแสงสีครามสว่างจ้า คล้ายสัมผัสสิ่งใดได้อีกครา ทว่ามือของเขากลับยังคงไม่ขยับเคลื่อนไหว
ในยามนั้นเอง อีกสองทิศทางพลันบังเกิดระลอกคลื่นพลังวิญญาณปะทุรุนแรง เสียงคำรามกริ้วโกรธของเฉียวเหวยเจี๋ยดังแว่วมา พร้อมกับเสียงร้องด้วยความเจ็บปวดของนักพรตหยางซานหยาง
แย่แล้ว ในถ้ำพำนักแห่งนี้ยังมีผู้อื่นอยู่อีก!
ลู่ผิงตกใจขึ้นมาในใจ เพิ่งจะเอ่ยปากเตือนว่า "ระวัง!"