ตอนที่ 432 มรดกตกทอดขั้นธรรมลักษณ์

ตอนที่ 432 มรดกตกทอดขั้นธรรมลักษณ์

“ผู้เฒ่ามีนามว่าชิงเจี้ยน บำเพ็ญเต๋ามากว่าเก้าร้อยปี บรรลุเข้าสู่ขั้นธรรมลักษณ์มากว่าสองร้อยปีแล้ว ผู้เฒ่ารู้ตัวเองดีแต่แรกว่าไร้ความสามารถจะข้ามผ่านทัณฑ์เคราะห์ขั้นธรรมลักษณ์ช่วงกลาง จึงได้บั่นทอนตบะตนเองเพื่อยื้อลมหายใจอยู่อย่างน่าสมเพชมานานหลายสิบปี ทว่าบัดนี้อายุขัยมอดดับลงแล้ว จึงจำต้องชักนำทัณฑ์เคราะห์มาเพื่อเดิมพันดูสักครา หากต้องดับสูญไปเช่นนี้ หวังว่าคนรุ่นหลังจะได้สืบทอดมรดกวิชาของผู้เฒ่าไป…”

ลู่ผิงได้รับรู้ข้อมูลดังกล่าวจากแผ่นหยกที่วางอยู่บนตำราซึ่งเปิดกางไว้ เห็นได้ชัดว่านี่เป็นข้อความที่บรรพชนชิงเจี้ยนทิ้งไว้อย่างเร่งรีบก่อนจะไปรับทัณฑ์เคราะห์ขั้นธรรมลักษณ์ช่วงกลาง ทว่าถัดจากข้อความนี้กลับบันทึกเคล็ดวิชามรดกของบรรพชนชิงเจี้ยนเอาไว้ ทั้งยังมีข้อคิดและความเข้าใจในการฝึกฝนเคล็ดวิชาของบรรพชนชิงเจี้ยน บันทึกไว้ตั้งแต่ขั้นผสานโลหิตไปจนถึงขั้นธรรมลักษณ์ช่วงต้น บรรพชนชิงเจี้ยนได้หลอมรวมประสบการณ์บำเพ็ญเพียรตลอดเก้าร้อยกว่าปีของตนลงในแผ่นหยกแผ่นนี้จนสิ้น และยังได้ตอบคำถามเกี่ยวกับปัญหาต่าง ๆ ที่อาจเกิดขึ้นในแต่ละขั้นการบำเพ็ญเพียรไว้อย่างละเอียดถี่ถ้วนที่สุดเท่าที่จะทำได้