เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 143 ของขวัญแรกพบ
เด็กสาวหันหน้ามามองลู่ผิงอย่างรู้สึกผิดแวบหนึ่ง จากนั้นกระโดดโลดเต้นเข้ามาตรงหน้านักพรตหลิ่ว แล้วกอดแขนของนักพรตหลิ่วไว้แน่น เอ่ยเสียงออดอ้อนว่า "ท่านแม่ ท่านกลับมาแล้ว ลูกกำลังคิดจะไปหาท่านที่ตำหนักเทียนหลิงอยู่พอดี เพิ่งนึกขึ้นได้ว่าลืมนำศาสตราเวทเหินเวหาติดตัวมา กำลังจะกลับไปเอาเลยเจ้าค่ะ!"
ลู่ผิงเบ้ปากอยู่ด้านข้าง ฝีมือการโกหกเรื่องนี้ช่างย่ำแย่เหลือเกิน
นักพรตหลิ่วจ้องมองเด็กสาวด้วยรอยยิ้มกึ่งขบขัน เด็กสาวรู้ตัวดีว่าคำโกหกคงยากจะผ่านไปได้ จึงแลบลิ้นน้อย ๆ ก้มหน้าก้มตาใช้สองมือบิดสายรัดเอวไปมา พลางพึมพำอ้อมแอ้มว่า "โธ่ ก็เมื่อหลายวันก่อนลูกฟังคำท่านแม่ ไปบอกศิษย์น้องคนนี้เรื่องการรับศิษย์ ใครจะไปคิดว่ามัวแต่คุยเล่นกับศิษย์น้องคนนี้จนเพลิน ลืมบอกฉายาของท่านแม่ให้เขาทราบไปเสียสนิท วันนี้ลูกเพิ่งนึกเรื่องนี้ขึ้นได้ กำลังจะรีบไปเตือนศิษย์น้องคนนี้ที่ตำหนักเทียนหลิงอยู่พอดี ไม่นึกว่าท่านแม่จะพาเขากลับมาแล้วนี่นา!"
ลู่ผิงส่ายหน้าอย่างจนใจ พลางนึกถึงสถานการณ์ของตนในตอนนั้น เคราะห์ดีที่ตนเดาถูก หากเดาผิดขึ้นมา ตนยังไม่รู้เลยว่าจะลงเอยอย่างไร นึกย้อนกลับไปตอนนี้นึกแล้วยังใจหาย