เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 144 ศิษย์พี่ใหญ่ผู้ล่วงลับ
ปกติแหวนเก็บของของลู่ผิงจะสวมอยู่ที่นิ้วมือ แต่ยามออกไปข้างนอกเพื่อไม่ให้เป็นที่สะดุดตา เขาจึงใช้วิชาพรางตาซ่อนไว้ ทว่าคราวนี้อยู่ในถ้ำพำนักของท่านอาจารย์ ย่อมไม่ต้องระแวงระวังมากความถึงเพียงนั้น อีกทั้งการทำเช่นนั้นยังเสียมารยาทอย่างยิ่ง เขาจึงมิได้ใช้วิชาอำพรางไว้
ศาสตราเวทมิติชั้นสูง โดยเฉพาะศาสตราเวทเครื่องประดับขนาดเล็กอย่างแหวนเก็บของนั้นล้ำค่ายิ่งนัก โดยทั่วไปแม้แต่นักพรตขั้นหลอมแก่นก็ยังยากจะมีไว้ในครอบครอง คนในตำหนักจ้งหัวมีเพียงนักพรตหลิ่วกับศิษย์พี่รองหลี่เสวียนหรูเท่านั้นที่มีอยู่คนละวง ส่วนศิษย์พี่หญิงขั้นหลอมแก่นอีกสองคนก็ใช้เพียงสายรัดเอวเก็บของกับแขนเสื้อเฉียนคุนจำลอง ส่วนศิษย์พี่หญิงคนอื่น ๆ ยังคงใช้ถุงเก็บของประณีตอยู่เลย
ลู่ผิงเห็นบรรดาศิษย์พี่หญิงมองแหวนเก็บของบนนิ้วเขาด้วยความประหลาดใจยิ่ง เขาก็เกาจมูกแก้เก้อพลางกล่าวว่า "โชคดีได้มาจากเกาะเฟยหลิง ไม่คุ้มค่าให้เอ่ยถึงหรอกขอรับ!"