ตอนที่ 3 หมูตุ๋นน้ำแดงบรรลุมรรค อาจารย์หลั่งน้ำตา

ตอนที่ 3 หมูตุ๋นน้ำแดงบรรลุมรรค อาจารย์หลั่งน้ำตา

บรรยากาศภายในโถงใหญ่สำนักเทียนสุ่ย อึมครึมกดดันจนน่าใจหาย

บนเก้าอี้เจ้าสำนัก ซูหว่านชิงนอนหมดสภาพไปค่อนตัว

เสาไม้หนานมู่ร้อยปีต้นนั้นถูกเธอกัดแทะจนลอกไปชั้นหนึ่ง ริมฝีปากที่แห้งผากซีดเผือดยังมีเศษสีแดงติดอยู่ประปราย ยอดฝีมือขั้นก่อกำเนิดวิญญาณผู้เกรียงไกร มีจังหวะหน้าอกกระเพื่อมขึ้นลงแผ่วเบาจนแทบไม่ขยับ

บนพื้นกระเบื้องสีเขียว หญิงงามล่มเมืองทั้งเจ็ดคนนอนแผ่ระเกะระกะกันไปหมด

ฮวาน่งอิ่งศิษย์พี่รองแนบหน้าลงกับร่องกระเบื้องเย็นเฉียบ เสียงแหบแห้งจนคอเป็นขุย “หลินเป่ยลงเขาไปตั้งครึ่งวันแล้ว...ยังไม่มีวี่แววเลย คงเจอกับสัตว์อสูรขั้นสี่ แล้วโดนเคี้ยวกลืนไปทั้งเนื้อทั้งกระดูกแล้วมั้ง...”

มู่หรงเสวี่ยศิษย์พี่ใหญ่กอดฝักกระบี่เหล็กดำอันว่างเปล่าไว้แน่น ฟันขูดลงไปจนเกิดเสียงเสียดสีบาดหู