เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ซื่อเสินเจ่อ
ตอนที่ 2 ปราณแท้คุมกระบี่ ห่อข้าวเหลือกลับบ้าน
บริเวณถ่ายทำหลักของกองถ่ายเรื่องเซียนมารกำลังวุ่นวายจนเละเป็นโจ๊ก
ผู้กำกับจางต้าหูม้วนบทไว้ในมือ ก่อนจะฟาดลงบนโต๊ะหน้าจอมอนิเตอร์จนเสียงดังลั่นสนั่นหวั่นไหว
“พวกคุมสลิงทำงานประสาอะไรวะ! สแตนด์อินนักแสดงนำชายบินเป๋ไปชนต้นไม้ฉากพังยับ แล้วฉากสำคัญบ่ายนี้ฉันจะเอาอะไรถ่าย? ไอ้นักแสดงนำชายนั่นก็บอบบางเหลือเกิน แค่เล็บฉีกหน่อยเดียวก็จะโพสต์เว่ยป๋อประท้วงหยุดงาน จะให้มันขึ้นไปบินเองหรือไง!”
หวังพ่างที่เป็นเจ้าหน้าที่กองถ่ายทั้งดึงทั้งลาก พาตัวหลินเป่ยเข้ามาในกอง
“ผู้กำกับจาง! ผมหาคนมาช่วยกู้วิกฤตได้แล้วครับ!”
จางต้าหูหรี่ตามองสำรวจหลินเป่ยตั้งแต่หัวจรดเท้า ชายหนุ่มคนนี้หน้าซีดเหลือง ตัวผอมแห้ง สวมชุดโบราณเก่าๆ ขาดๆ ที่ซักจนสีซีดขาว