กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ซื่อเสินเจ่อ
ตอนที่ 4 เล่นเป็นศพเนี่ยนะ ท่านอาจารย์เสียสติไปแล้ว
อากาศในตำหนักใหญ่พลันชะงักนิ่ง
เลือดฝาดบนหน้าของซูหว่านชิงจากการเลื่อนขั้นยังไม่ทันจางหาย ก็มีไอเย็นยะเยือกเข้ามาแทนที่ เธอพยายามรักษาท่าทีสง่างามของเจ้าสำนักไว้ ปลายนิ้วที่วางบนที่เท้าแขนของเก้าอี้ประธานจิกลึกลงไปในเนื้อไม้จนเกิดรอยขาวชัดเจน
ศิษย์พี่น้องหญิงทั้งเจ็ดคนต่างสบตากัน แม้แต่น้ำมันที่เลอะมุมปากก็ยังลืมเช็ด
เมื่อครู่ยังตื่นเต้นกับวิชาที่ก้าวหน้าไปไกล พริบตาเดียว ศิษย์น้องเล็กกลับฟาด ‘สัญญาทาส’ ของโลกมนุษย์ปึกหนึ่งลงบนโต๊ะบูชา
เล่นเป็นศพเนี่ยนะ
วันละสองร้อยหยวนเนี่ยนะ
เรื่องเหลวไหลอะไรกันนี่
“เจ้าศิษย์ทรพี!”
ในที่สุดซูหว่านชิงก็ทนไม่ไหว ฝ่ามือตบลงบนที่เท้าแขนอย่างแรง เก้าอี้ประธานที่ผ่านร้อนผ่านหนาวมานานส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าดเหมือนจะพังมิพังแหล่