เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 36 อวิ๋นเฟิงเข้ามาประจบ อวิ๋นหลี ก่อนหน้านี้ข้าผิดไปแล้ว
ด้านนอกลานเรือนหลังเล็กของอวิ๋นหลี ภายในตรอกเต็มไปด้วยผู้คนแออัดยัดเยียด
นับแต่เสี้ยวเวลาที่ลงมาจากหลังเขา สายตาเหล่านี้ก็มิเคยละไปจากร่างของนางเลยแม้แต่น้อย นางเดินมาตลอดทาง พวกเขาก็ตามมาตลอดทาง นางหยุดลง พวกเขาก็หยุดตาม ราวกับฝูงแมลงวันที่ได้กลิ่นคาวเลือด ส่งเสียงบัซ ๆ มิยอมสลายตัวไป
อวิ๋นหลีมิได้สนใจพวกเขา มุ่งตรงไปยังประตูลานเรือนอันซอมซ่อบานนั้น
ประตูก็ยังคงเป็นประตูบานเดิม แขวนเอียงกะเท่เร่อยู่บนกรอบประตู ถูกนางใช้ตะปูขึ้นสนิมตรึงยึดเอาไว้ได้อย่างยากลำบาก ทว่าในยามนี้ ประตูผุพังบานนี้ในสายตาของทุกคน กลับคล้ายมีความหมายที่แปรเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง ผู้ที่อาศัยอยู่ด้านใน คือผู้ที่บรรพชนประทานป้ายคำสั่งผู้อาวุโสสูงสุดให้ด้วยตนเอง
อวิ๋นหลีเพิ่งจะวางมือลงบนแผ่นประตู ด้านหลังพลันมีเสียงฝีเท้าเร่งร้อนดังแว่วมา
“คุณหนูสาม คุณหนูสามโปรดรอก่อน”