เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 34 มอบเหรียญตรา ถุงเก็บของ: ไปเถิด
บนผาแห่งการตระหนักมรรค อวิ๋นจ้านเทียนยืนเอามือไพล่หลัง
แสงตะวันสาดส่องลงบนชุดคลุมสีเทาที่ซักจนซีดขาวของเขา ขับเน้นให้ใบหน้าชราภาพนั้นดูอ่อนโยนขึ้นหลายส่วน เขาเงียบไปชั่วครู่ จากนั้นจึงหันกลับมามองอวิ๋นหลี
“ยัยหนู คำพูดของเจ้าเมื่อครู่ ทำให้เฒ่าชราผู้นี้ขบคิดอะไรมากมาย”
อวิ๋นหลีก้มศีรษะลงเล็กน้อย “ศิษย์เพียงพูดความจริงตามตรงขอรับ”
“พูดความจริงตามตรงรึ” อวิ๋นจ้านเทียนหัวเราะ “ในใต้หล้านี้ คนที่กล้าพูดความจริงตามตรงต่อหน้าเฒ่าชราผู้นี้ มีไม่มากนักหรอก”
เขาเดินไปหน้าหินยักษ์ก้อนหนึ่งริมหน้าผา หินยักษ์ก้อนนั้นสูงถึงครึ่งตัวคน ผิวหน้าเรียบลื่นดั่งกระจก เขายกมือขึ้นแล้วปัดผ่านเบา ๆ
“บัซ——”
ผิวหน้าหินยักษ์เกิดระลอกคลื่นไหววูบสายหนึ่ง จากนั้นค่อย ๆ ปริแยกออก เผยให้เห็นร่องหลุมด้านใน ภายในร่องหลุมนั้นมีของสองสิ่งวางอยู่อย่างเงียบสงบ