เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 33 มรรคของข้า แตกต่างจากมรดกตระกูลอวิ๋น
บนผาแห่งการตระหนักมรรค อวิ๋นจ้านเทียนพลันชะงักงัน
เขามองดูดรุณีน้อยร่างผอมบางตรงหน้า มองดูดวงตาคู่นั้นของนางที่สงบนิ่งดั่งสายน้ำ ชั่วขณะหนึ่งถึงกับมิรู้ว่าควรกล่าววาจาใด
“มิได้รึ”
อวิ๋นจ้านเทียนทวนคำสองคำนี้ซ้ำอีกครา น้ำเสียงฟังดูลอยละล่องท่ามกลางสายลม เขาใช้ชีวิตมากว่า 200 ปี พานพบผู้มีพรสวรรค์เลิศล้ำมานับไม่ถ้วน และเคยพบคนโอหังอวดดีมานับไม่ถ้วนเช่นกัน ทว่ากลับมิเคยพบผู้ใดเฉกเช่นอวิ๋นหลี ที่เมื่อเผชิญหน้ากับการรับเป็นศิษย์ด้วยตนเองของเขาแล้ว กลับหาญกล้าปฏิเสธอย่างเด็ดขาดหมดจดถึงเพียงนี้
ในน้ำเสียงของเขามีความประหลาดใจเจืออยู่เสี้ยวหนึ่ง แต่ที่มากกว่านั้นคือความอยากรู้อยากเห็นอันยากจะปิดบัง ยัยหนูผู้นี้ มีความมั่นใจมาจากที่ใดกันแน่
อวิ๋นหลีพยักหน้า สงบนิ่งเปิดเผยราวกับเพียงแค่ปฏิเสธขนมที่ไม่ถูกปากชิ้นหนึ่ง “ศิษย์มิอาจรับได้เจ้าค่ะ”