กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย BK Novel
บทที่ 471 ความบ้าคลั่งของการสังเวยโลหิต นครลอยฟ้า คุกราตรีนิรันดร์
โม่เซียวอวิ๋นมองตามทิศทางที่เสวียนมู่หยางหายลับไป ดวงตาแดงฉาน ใบหน้าบิดเบี้ยวด้วยความโกรธแค้นอันน่ากลัว
"ไข่มุกลิขิตสวรรค์... เสวียนอวี้เฉิง เสวียนมู่หยาง!" น้ำเสียงของเขาต่ำพร่าแฝงเจตนาฆ่า มือที่กำกระบี่ยาวสีดำสั่นเทาเล็กน้อย ราวกับอยากจะฉีกกระชากทั้งสองคนเป็นชิ้นๆ เสียเดี๋ยวนี้
เขาคิดไม่ถึงเลยจริงๆ ว่าเสวียนอวี้เฉิงจะมอบสมบัติล้ำค่าเช่นนี้ให้อีกฝ่าย!
เจ้าอ้วนกุมไหล่พลางก้าวขึ้นมา "คุณชายโม่ นึกไม่ถึงเลยว่าไอ้เด็กนั่นจะหนีไปแบบนี้"
ชายผอมเลียริมฝีปาก พลางเอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นชา "ถ้าไม่มีเลือดของเสวียนมู่หยาง..."
"หุบปาก!" โม่เซียวอวิ๋นตวาดลั่น สายตาคมกริบตวัดมองทั้งสอง ทำเอาชายผอมรีบปิดปากเงียบทันที