กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
‘จิ๊บ!’
ลูกอินทรีใหญ่ที่กำลังเล่นสนุกอยู่ตกใจกลัวอย่างหนัก กระพือปีกตั้งท่าจะวิ่งไปทางอินทรียักษ์
เสี่ยวหลงจ้านกอดคอมันไว้หมับ ดึงมันถอยหลังกลับไปหลายก้าว
เสิ่นหนานสิงจงใจเว้นตรงที่พวกเขาอยู่ไว้ เหลือมุมเล็ก ๆ ให้พวกเขามีที่กำบังอย่างปลอดภัยโดยไม่ได้รับผลกระทบจากอานุภาพของทั้งสองฝ่าย
“แกโง่หรือเปล่าเนี่ย พุ่งเข้าไปตอนนี้ก็เจ็บตัวสิ!”
เสี่ยวหลงจ้านกอดคอลูกอินทรีใหญ่ กระซิบข้างหูมันเบา ๆ “วางใจเถอะ พี่สาวกับพี่เขยฉันไม่ทำร้ายพ่อแกหรอก”
พอได้ยินครึ่งประโยคแรกลูกอินทรีใหญ่ก็โล่งอก แต่พอได้ยินประโยคหลังก็เกิดความสงสัยขึ้นมาอีก [อะไรกันคือพ่อ?]
“พ่อก็คือมันไง!” เสี่ยวหลงจ้านชี้ไปที่อินทรียักษ์