ตอนที่ 333 กลับสู่ตระกูลเสิ่น

หลังจากตกลงกันเรียบร้อยแล้ว ลูกอินทรีใหญ่ก็ร่ำลาอินทรีใหญ่อย่างอาลัยอาวรณ์ แล้วเดินตามพวกเจียงเนี่ยนอันไป

เสี่ยวเอ้อร์กับเสี่ยวซานบินลัดเลาะผ่านม่านเมฆตามต้าเฮยไป โดยบินตามอยู่ห่าง ๆ ในระยะไม่ใกล้ไม่ไกล

ภายในรถ เสี่ยวหลงจ้าน จิ้งจอกโลหิตน้อย เสี่ยวจื่อ และลูกอินทรีใหญ่เบียดเสียดกันอยู่ตรงเบาะหลัง

ตัวเป็นอินทรีแต่ก้นกลับใหญ่ ลูกอินทรีใหญ่ตัวเดียวก็กินพื้นที่เบาะไปกว่าครึ่ง แถมยังส่งเสียงร้องจิ๊บ ๆ ไม่หยุดหย่อน

มีเพียงเจียงเนี่ยนอันกับเสี่ยวหลงจ้านเท่านั้นที่รู้ว่ามันกำลังพูดอะไรกัน

เสี่ยวจื่อเกาะอยู่บนตัวเสี่ยวหลงจ้าน ใช้หางพันชานมร้อนเอาไว้แก้วหนึ่งพลางดูดกินอย่างเอร็ดอร่อย

ส่วนจิ้งจอกโลหิตน้อยทนเสียงร้องจิ๊บ ๆ บ่นพึมพำไม่หยุดราวกับพระถังซัมจั๋งของลูกอินทรีใหญ่ไม่ไหว จึงล้มตัวลงนอนหลับปุ๋ยอยู่ในอ้อมอกของเสี่ยวหลงจ้านไปตั้งนานแล้ว

ทีแรกเสี่ยวหลงจ้านยังคอยตอบอย่างกระตือรือร้น ทว่าตอนหลังก็ทนคำถามวนลูปไม่รู้จบของลูกอินทรีใหญ่ที่เห็นอะไรก็ต้องเอ่ยปากถามว่านั่นคืออะไรกันไม่ไหว เลยเอียงคอแกล้งหลับไปเสียดื้อ ๆ

‘จิ๊บ~’ ลูกอินทรีใหญ่น้อยใจ