กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“หือ” เสิ่นหนานสิงหลุบตาลงมองเขา
เสี่ยวหลงจ้านเหลือบสายตาขึ้นด้านบนเพื่อส่งสัญญาณบอกใบ้ให้เขา
เสิ่นหนานสิงเข้าใจได้ในเสี้ยววินาที เขาเงยหน้าขึ้นมองเมิ่งอวี่เคอที่อยู่ตรงข้าม “พวกเรายังมีธุระ ขอตัวก่อน”
“ได้ครับ พวกคุณตามสบายเลย!”
เมิ่งอวี่เคอยิ้มพลางพยักหน้า มองดูเสิ่นหนานสิงอุ้มเสี่ยวหลงจ้านและจูงมือเจียงเนี่ยนอันเดินจากไป
สายตาของเด็กสาวข้างกายเขาคอยจับจ้องตามเสิ่นหนานสิงไปตลอด จนกระทั่งมองไม่เห็นอีกแล้วถึงยอมละสายตากลับมา พอหันหน้ามาก็ประสานเข้ากับแววตารังเกียจของเมิ่งอวี่เคอพอดี
“เจียงหลิง เหตุผลที่พ่อฉันยืนกรานจะให้ฉันพาเธอมาด้วยในครั้งนี้ เธอเองก็รู้แก่ใจดี”