ตอนที่ 330 พบกันอีกครั้ง

“ไปนอนเถอะ ฉันเฝ้าพวกเธอเอง”

เสิ่นหนานสิงโอบเจียงเนี่ยนอันแล้วหมุนตัวเดินตรงไปยังเต็นท์

เจียงเนี่ยนอันขานรับคำหนึ่ง วางถ่านจำนวนหนึ่งไว้ข้างกองไฟเพื่อสำรองไว้ จากนั้นจึงมุดเข้าไปในเต็นท์

เธอตั้งนาฬิกาปลุกเอาไว้ กะว่าจะตื่นมาเปลี่ยนเวรกับเสิ่นหนานสิงตอนกลางดึก

เวลาผ่านไปชั่วพริบตาก็มาถึงช่วงกลางดึก ลมและหิมะภายนอกค่อย ๆ ซาลง หิมะที่ทับถมบนพื้นหนาขึ้นอีกชั้นหนึ่ง

เสิ่นหนานสิงเติมถ่านลงในกองไฟ 2 ก้อน พิงกำแพงพลางเรียบเรียงข่าวสารทั้งหมดเกี่ยวกับตระกูลปี้ที่ได้มาในช่วงนี้อย่างเงียบ ๆ

นาฬิกาปลุกที่เจียงเนี่ยนอันตั้งไว้ดังขึ้นตรงเวลา

เธอคลุมเสื้อตัวนอกแล้วออกจากเต็นท์ เดินมานั่งลงข้างกายเสิ่นหนานสิง พลางเขย่ามือเขาเบา ๆ “พี่เสิ่น นายไปพักผ่อนสักหน่อยเถอะ”

เสิ่นหนานสิงพลิกมือคว้ามือเธอไว้ ดึงตัวเธอเข้าสู่อ้อมอก คางแนบชิดศีรษะของเธอ “ฉันไม่เพลีย เธออยากจะนอนต่ออีกสักหน่อยไหม”

เจียงเนี่ยนอันส่ายหน้า แล้วขยับตัวซุกเข้าไปในอ้อมอกเขาอีกนิด “ฉันนั่งเป็นเพื่อนนายสักหน่อยดีกว่า”