กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“ฉันจะนับหนึ่งถึงสาม ถ้านายยังไม่ขึ้นมา ฉันจะโกรธจริง ๆ แล้วนะ!”
เจียงเนี่ยนอันมองดูเสี่ยวหลงจ้านที่กำลังอึกอักโอ้เอ้ พลางตบหน้าต่างดัง ‘เพียะ’ “หนึ่ง!”
หัวใจของเสี่ยวหลงจ้านสั่นสะท้านตามไปด้วย ไม่กล้าชักช้าอีก “อย่านับนะ อย่านับ ฉันกำลังไปจริง ๆ แล้ว!”
เสิ่นหนานสิงที่ยืนอยู่ข้างกายเธอกลืนน้ำลายลงคอโดยจิตสำนึก ฝ่ามือเริ่มมีเหงื่อผุดซึม
จากความหมายที่เสี่ยวหลงจ้านพูดเมื่อคืน อันอันคงไม่อนุญาตให้เจ้าเด็กน้อยแพร่งพรายความลับ
ทว่าเด็กน้อยกลับพูดเนื้อหาบางส่วนออกมา ภายใต้การชี้นำแบบกึ่งตะล่อมกึ่งแกล้งยอมจำนนของเขา
แล้วดูเหมือนตอนนี้อันอันจะโกรธมาก...
ทำยังไงดี ทำยังไงดี?