ตอนที่ 205 หมู่บ้านฮวาเย่ (2)

จนกระทั่งเจียงเนี่ยนอันแทบจะหายใจไม่ทัน เสิ่นหนานสิงถึงยอมละริมฝีปากจากเธออย่างแสนเสียดาย ทว่ายังคงกอดเธอไว้แน่นไม่ยอมปล่อย

“เช้าตรู่แบบนี้คุณเป็นอะไรไปเนี่ย”

เจียงเนี่ยนอันซบอยู่ในอ้อมอกเขาเพื่อปรับลมหายใจ พลางเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงแง่งอนเล็กน้อย

“ไม่มีอะไรกัน แค่เด็กน้อยบอกอะไรบางอย่างกับผม”

เสิ่นหนานสิงยิ้มพลางก้มหน้า จุมพิตริมฝีปากเธอเบา ๆ อีกหนึ่งที จากนั้นจึงจูงเธอเดินไปนั่งลงข้างโต๊ะ

เขาส่งตะเกียบให้เจียงเนี่ยนอัน แล้วเลื่อนโจ๊กข้าวฟ่าง กับข้าว และซาลาเปาไปตรงหน้าเธอ ต่อด้วยหยิบไข่ไก่ขึ้นมาปอกเปลือกอย่างไม่รีบร้อน

แต่เจียงเนี่ยนอันกลับกินอะไรไม่ค่อยลง หัวใจแขวนลอยอยู่ จึงลองหยั่งเชิงถามว่า “เสี่ยวจ้านจ้านพูดอะไรกันกับคุณเหรอ”

“กินข้าวก่อนสิ”

เสิ่นหนานสิงยังคงยิ้มอยู่ ยื่นไข่ไก่ที่ปอกเปลือกแล้วไปจ่อที่ริมฝีปากเธอ