ตอนที่ 184 นกประหลาด

รถแล่นตรงออกจากเมืองหยวน มุ่งหน้าไปตามทางด่วนตลอดเส้นทาง

ฝนค่อย ๆ หยุดตกแล้ว แสงแดดสาดส่องลงมาจากหลังชั้นเมฆ ขับไล่หมอกหนาให้สลายไป ทอดเงาลายพร้อยลงบนพื้นดิน

เจียงเนี่ยนอันบิดขี้เกียจ ลดกระจกรถลง แล้วมองออกไปข้างนอก

พืชพรรณสองข้างทางยิ่งทวยิ่งเขียวชอุ่มหนาทึบ กำลังคลี่กิ่งใบออกอย่างแผ่วเบาใต้แสงแดด

‘ซึ่บ’

ใบไม้ขนาดยักษ์ใบหนึ่งฟาดลงมาทางรถของพวกเขา

ต้าหวังที่กำลังหมอบรับลมอยู่บนหลังคารถพ่นเปลวเพลิงออกมาคำหนึ่ง ใบไม้ก็มอดไหม้กลายเป็นเถ้าถ่านในชั่วพริบตา

พืชกลายพันธุ์ต้นอื่น ๆ ที่กำลังคิดจะขยับสัมผัสได้ถึงความร้อนระอุของไฟ ต่างพากันหดกิ่งใบและเถาวัลย์ของตนกลับไป ขดตัวแน่น

“พี่เขย ยังไม่ถึงอีกเหรอ”