ตอนที่ 179 หยวนอี เอาซาลาเปามาให้นายน้อยอย่างฉันลูกหนึ่ง

หลังจากเสี่ยวหลงจ้านกินก้อนชีสคำโตจนหมด ก็ขับรถคันเล็กของตัวเองวนเวียนอยู่แถว ๆ เจียงเนี่ยนอัน

เสียงหัวเราะที่ไร้ความกังวลและเปี่ยมสุขดังขึ้นเป็นระยะ ดึงดูดให้พวกเจียงเนี่ยนอันเผยสีหน้าผ่อนคลายออกมาเช่นกัน

ลั่วเยวี่ยใช้สองมือเท้าคาง สายตามองตามการเคลื่อนไหวของเสี่ยวหลงจ้าน พลางพูดด้วยความอิจฉาเล็กน้อย “เด็ก ๆ นี่ดีจังเลย มีความสุขไร้กังวลได้ทุกวันเลยน้า~”

เฉินหยางที่อยู่ด้านข้างได้ยินคำนี้เข้า มือที่กำลังคนโจ๊กก็ชะงักไป หันหน้าไปถามเธอ “คุณผู้หญิงมีเรื่องกลัดกลุ้มอะไรกันหรือครับ”

ลั่วเยวี่ยส่ายหน้า “ไม่ได้มีเรื่องกลัดกลุ้มอะไรกันหรอก แต่แค่ทำตัวให้มีความสุขเหมือนเสี่ยวหลงจ้านไม่ได้แล้วน่ะ”