กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
‘ครืน ๆ——’
เสียงฟ้าร้องทึบระเบิดขึ้นที่ขอบฟ้า สายฝนเทกระหน่ำลงมา กระทบเข้ากับหน้าต่างจนเกิดเสียงเปาะแปะ
ลมกรรโชกพุ่งหวีดหวิวเข้ามา ทั่วทั้งเมืองเยวียนถูกม่านหมอกฝนหนาทึบปกคลุมในชั่วอึดใจ
“ยังดีที่ฉันวิ่งเร็ว ไม่อย่างนั้นคงเปียกโชกไปแล้ว!”
ลั่วอี้กับหยวนอีวิ่งตามเข้ามาเป็นกลุ่มสุดท้าย เขามองลมกรรโชกและฝนตกหนักด้านนอกพลางตบหน้าอกตัวเองเบา ๆ
ภายในห้องสมุดมีผู้รอดชีวิตมารวมตัวกันอยู่ไม่น้อย คนเหล่านั้นใช้ห้องสมุดเป็นที่พักค้างคืนเหมือนกับพวกเขา
เจียงเนี่ยนอันกวาดสายตามองเข้าไปด้านใน มีคนอยู่ราว 40 ถึง 50 คน
ชั้นวางหนังสือส่วนใหญ่ถูกพวกเขาผ่าเป็นฟืน หนังสือก็ถูกใช้เป็นเชื้อเพลิง