เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ในช่วงกลางดึก สายฝนยังคงตกลงมาเปาะแปะไม่ขาดสาย ภายในห้องสมุดมีเสียงละเมอและเสียงกรนของผู้รอดชีวิตดังขึ้นเป็นระยะ ๆ
ท่ามกลางความจอแจนั้นเอง จิ้งจอกโลหิตน้อยพลันลืมตาขึ้น
มันกระดิกหูเบา ๆ เอียงหูฟังอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นก็รีบวิ่งไปข้างกายต้าหวังที่ขดตัวพักผ่อนอยู่หน้าเต็นท์ของเจียงเนี่ยนอัน แล้วยื่นอุ้งเท้าน้อย ๆ สะกิดมันทีหนึ่ง
“หงิง ๆ ~”
ต้าหวังลืมตาตื่นขึ้นด้วยความระแวดระวัง มันก้มหัวมองจิ้งจอกโลหิตน้อย แววตาฉายประกายความสงสัย
จิ้งจอกโลหิตน้อยชี้ไปทางด้านนอกห้องสมุด ส่งเสียงครางเบา ๆ หนึ่งที เพื่อบอกมันว่าด้านนอกมีสถานการณ์ผิดปกติ
‘ซี๊ด ๆ’
ต้าหวังตั้งตัวตรงขึ้นทันที ร่างของมันพุ่งแวบเดียวก็เลื้อยขึ้นไปบนหน้าต่างด้านข้าง ก่อนจะเลื้อยออกไปทางบานหน้าต่างที่แง้มไว้
เวลานี้พอดีถึงผลัดของเฉินหยางกับหยวนอีสองคนอยู่เวรยาม
ทั้งสองคนเห็นการกระทำของต้าหวังกับจิ้งจอกโลหิตน้อย ก็เกิดความระแวดระวังขึ้นมาทันที