กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“พี่เสิ่น อันอัน คนของหน่วยฐานมาอีกแล้ว!”
ขณะที่เจียงเนี่ยนอันและเสิ่นหนานสิงกำลังมองเสี่ยวจื่อด้วยสีหน้ากลืนไม่เข้าคายไม่ออก เสียงของอวิ๋นฮวาก็ดังมาจากนอกห้องนอน
คิ้วของเจียงเนี่ยนอันขมวดเข้าหากันโดยจิตสำนึก “ทำไมพวกเขามากันอีกแล้วล่ะ”
แววตาของเสิ่นหนานสิงฉายความรำคาญใจแวบหนึ่ง “ออกไปดูก่อนเถอะ”
ทั้งสองวางเสี่ยวจื่อที่กำลังมึนงงไว้บนเตียง แล้วเดินไปยังห้องรับแขก
เจียงเนี่ยนอันเดินไปข้างโต๊ะน้ำชาเพื่อเก็บแกนผลึกที่พวกอวิ๋นฮวาสองคนยังดูดซับไม่หมด รวมถึงผงสีขาวบนพื้นทั้งหมดเข้ามิติไปก่อน
จากนั้นจึงพยักหน้าให้เสิ่นหนานสิงที่เดินไปถึงหน้าประตูแล้ว
เสิ่นหนานสิงเข้าใจความหมายจึงเปิดประตู
คนที่มายังคงเป็นเริ่นหาน และมีเพียงเขาคนเดียวเท่านั้น