เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“เสี่ยวจื่อ...”
เจียงเนี่ยนอันยื่นหน้าเข้าไปใกล้หัวของเสี่ยวจื่อ แล้วกระซิบกระซาบกับมันสองสามประโยค
หลังจากเสี่ยวจื่อฟังจบก็พยักหน้าหงึก ๆ ติดต่อกัน
เจียงเนี่ยนอันเอ่ยชมมันประโยคหนึ่งว่าเด็กดี แล้วป้อนพลังพิเศษธาตุไม้ให้มันอีกหนึ่งคำ จากนั้นก็เปิดหน้าต่างปล่อยมันออกไป
เสี่ยวจื่อแนบตัวไปกับท่อระบายน้ำแล้วเลื้อยลงสู่พื้นดินอย่างรวดเร็ว ก่อนจะมุดพรวดลงไปในดิน ไม่นานก็หายวับไปอย่างไร้ร่องรอย
อวิ๋นฝานเกาะขอบหน้าต่าง พยายามชะเง้อมองลงไปข้างล่าง
รอจนมองไม่เห็นเงาร่างของเสี่ยวจื่อแล้ว ถึงได้หันกลับมาถามเจียงเนี่ยนอันด้วยสีหน้าสงสัย “เนี่ยนอัน เสี่ยวจื่อไปทำอะไรน่ะ”
“ฉันให้มันไปจับตาดูเสิ่นหนานชวนชุดสีเทา”
พูดจบ เจียงเนี่ยนอันก็ดึงมือเสิ่นหนานสิงเดินออกไปข้างนอก “พี่เสิ่น คุณไปนอกฐานผู้รอดชีวิตกับฉันสักเที่ยว”