ตอนที่ 260 ช่วงมีประจำเดือนยังไม่อยู่นิ่ง ต้องป่วนฉันให้ได้

กู้เหยียนก้มมองมือที่โอบอยู่รอบเอวตัวเอง หัวเราะเบา ๆ วางบะหมี่ในมือลง ปิดเตา แล้วหันกลับมา

มือหนึ่งประคองเอวเธอ อีกมือรองใต้ข้อพับขา ออกแรงยกเบา ๆ ยกเธอทั้งคนขึ้นมา อุ้มไปนั่งลงข้างเตียง

ซูจือถูกการกระทำที่จู่โจมนี้ทำให้อุทานเบา ๆ แล้วก็หัวเราะออกมา เอื้อมโอบคอเขาไว้ไม่ปล่อย

กู้เหยียนก้มมองเธอแวบหนึ่ง มุมปากโค้งขึ้นเล็กน้อย:

“ปล่อยมือ ผมไปเอาไดร์เป่าผม”

“ไม่เอา”

ซูจือโอบคอเขา เงยหน้ามองเขา ดวงตาชุ่มชื้น น้ำเสียงทั้งอ่อนทั้งเหนียว “กอดอีกสักหน่อยก่อนค่อยไป”

กู้เหยียนถูกเธอโอบคอไว้ จึงโน้มตัวลงในท่าทางนี้ ก้มมองเธอ