กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
เช้าวันรุ่งขึ้น ตอนที่ซูจือตื่นขึ้นมา กู้เหยียนไม่อยู่บนเตียงแล้ว
เธอพลิกตัวไปมา ได้ยินเสียงเคลื่อนไหวเบา ๆ ลอยมาจากทางห้องครัว จึงยันตัวลุกขึ้นนั่ง แล้วขยี้ตา
กู้เหยียนได้ยินเสียงนั้นก็หันกลับมามองเธอ “ตื่นแล้วหรือ”
ซูจือขานรับ “อืม” เสียงยังแหบพร่าตามแบบคนเพิ่งตื่น “กี่โมงแล้ว”
“เกือบ 11 โมงแล้ว”
!!!
ซูจือเผลอจะลุกจากเตียงโดยสัญชาตญาณ เท้าเพิ่งแตะพื้น ก็พลันนึกขึ้นได้ว่าผู้กำกับเฟ่ยปรับให้เธอหยุดครึ่งวันตั้งแต่เมื่อคืน
เธอตบหัวตัวเองหนึ่งฉาด ถ่ายละครจนสมองเลอะเลือนไปหมดจริง ๆ
เธอทิ้งตัวกลับลงหมอน เกียจคร้านอยู่ต่ออีก 2-3 นาที กว่าจะค่อย ๆ ลุกขึ้น