ตอนที่ 236 ที่รัก เตะไปตรงไหนน่ะ?

ซูจือชะงักไปครู่หนึ่ง จากนั้นก็เอื้อมมือไปปิดปากเขา หูของเธอแดงราวกับจะหยดเลือด

“กู้เหยียน นายเป็นอันธพาล!”

กู้เหยียนถูกเธอปิดปาก แต่ในดวงตากลับเปี่ยมไปด้วยรอยยิ้ม เขาไม่ดิ้นเลย มองเธออยู่เช่นนั้น

ซูจือถูกเขามองจนยิ่งเก้อเขิน ปล่อยมือ แล้วซบหน้าลงกับหมอน เสียงอู้อี้

“เช้าขนาดนี้ก็เริ่มขับรถแล้ว เรี่ยวแรงนายดีจริง ๆ”

กู้เหยียนได้ยินก็หัวเราะเบา ๆ โน้มเข้าใกล้ข้างหูเธอ

“เรี่ยวแรงดีหรือไม่ นั่วนั่วจะได้รู้ในภายหลัง”

ซูจือเงยหน้าขึ้นจากหมอนทันที เบิกตาโตมองเขา “กู้เหยียน!”

“อือ อยู่นี่”