กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณพ่อนักแปล
ฝีก้าวของกู้เหยียนชะงักไปครู่หนึ่ง เขาก้มลงมองเธอ
ซูจือไม่เงยหน้า พูดซ้ำอีกครั้ง
“ฉันไม่อยากนอนคนเดียว……คุณอยู่เป็นเพื่อนฉัน”
กู้เหยียนนิ่งไปครู่หนึ่ง แล้วหมุนตัวเดินไปยังห้องของตัวเองและผลักประตูเปิด
เขาเดินไปถึงข้างเตียงและค่อย ๆ วางเธอลงบนเตียง
พอร่างของซูจือแตะเตียงเท่านั้น เธอก็กลิ้งไปอีกฝั่งโดยอัตโนมัติ แล้วตบที่ว่างข้าง ๆ
“คุณนอนทางนี้”
กู้เหยียนยืนอยู่ข้างเตียงมองเธออยู่หลายวินาที สุดท้ายก็ก้มตัวยกมุมผ้าห่มขึ้นและนอนลงข้างเธอ