ตอนที่ 234 เธอนอนเป็นเพื่อนฉัน

กู้เหยียนอุ้มเธอเดินออกจากห้องวีไอพี ระเบียงทางเดินเงียบสงบ มีเพียงเสียงฝีเท้าของเขาและเสียงพึมพำคลุมเครือที่ซูจือเปล่งออกมาเป็นครั้งคราว

เข้าไปในลิฟต์แล้ว กู้เหยียนปรับท่าอุ้มของเขาสักหน่อย ให้เธอพิงได้สบายยิ่งขึ้น

ซูจือถูไถไปมาที่อกของเขาอย่างสะลืมสะลือ เสียงเต็มไปด้วยความง่วงหนัก “……ถึงบ้านแล้วหรือยัง”

“ยังเลย ใกล้แล้ว”

กู้เหยียนก้มมองเธอแวบหนึ่ง น้ำเสียงเบามาก “นอนเถอะ ถึงแล้วผมจะปลุก”

ซูจือขานรับ “อืม” คำเดียว ไม่พูดต่อ ลมหายใจค่อย ๆ สม่ำเสมอและยาวขึ้น