ตอนที่ 203 คุณกู้สำมะเลเทเมาอยู่ข้างนอก ไม่ทำการทำงาน หลงแสงสีอบายมุข!

กู้เหยียนมองเธอ เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย แววตาเผยรอยยิ้ม “ยังไม่ทันไปก็คิดถึงผมแล้วเหรอ”

ซูจือกลอกตามองเขา “...หน้าไม่อาย!”

เธอเดินไปหน้ากระจกแล้วมองตัวเอง เสื้อผ้าเปลี่ยนแล้ว ผมจัดแล้ว ต่างหูใส่แล้ว ทุกอย่างปกติ

เพียงแต่ปากนี้… เธอจ้องริมฝีปากของตัวเองในกระจกที่แดงเรื่อเล็กน้อยและยังบวมอยู่ ยิ่งมองยิ่งหงุดหงิด

เธอเงียบไป 2 วินาที แล้วหมุนตัวเดินไปหากู้เหยียน ไม่พูดพร่ำทำเพลง กัดลงที่กระดูกไหปลาร้าของเขาผ่านเสื้อเชิ้ตอย่างแรง

กู้เหยียนส่งเสียงอือในลำคอ ร่างกายแข็งไปเล็กน้อย แต่ไม่ได้หลบ เพียงก้มมองเธอ ปล่อยให้เธอกัด