ตอนที่ 204 พี่จือจือ ทำไมปากพี่บวมล่ะ?

อู๋ฉีเหวยที่นั่งแถวหน้าฟังได้ยินหมดทุกคำ เขาเม้มปากแน่น มือกำพวงมาลัยไว้มั่น สายตาจ้องเขม็งไปที่ถนนเบื้องหน้า

บทสนทนาของเถ้าแก่เนี้ยกับเถ้าแก่ ยอดเยี่ยมเกินกว่าที่เขาคิดไว้เสียอีก

วันนี้กะงานห่วย ๆ นี้ มาทำแล้วคุ้มจริง ๆ

รถค่อย ๆ จอดลงตรงหน้าประตูบ้านพัก

ซูจือปลดเข็มขัดนิรภัย กำลังจะเปิดประตูรถ ก็หันกลับไปมองเขาแวบหนึ่ง “เปลี่ยนเชิ้ตตัวนั้นก่อนเถอะ”

พูดจบเธอผลักประตูรถลงไป เดินเข้าไปข้างในโดยไม่หันกลับมามองอีก

ตอนซูจือผลักประตูเข้าไป ไอร้อนจากหม้อไฟที่คละคลุ้งด้วยกลิ่นมันวัวเผ็ดหอมก็ปะทะเข้าที่ใบหน้า จนเกือบพาเธอหอมจนสลบตรงทางเข้าบ้าน