ตอนที่ 174 พี่หานเป็นหลานสาวท่านหาน เธอต้องวาดรูปเป็นแน่

“ใช่ครับ ส่วนใหญ่ก็เป็นแบบนั้น”

เจียงอวิ๋นโย่วผลักประตูสตูดิโอออก แล้วเอี้ยวตัวหลบให้เธอเข้าไปก่อน

“เพื่อน ๆ ของผมพูดกันหมดว่าคนอย่างผมปกตินี่ดูไม่ค่อยเอาจริงเอาจัง แต่พอเจอดนตรีก็กลายเป็นคนละคน”

“ผมว่าพวกเขาพูดเกินไปหน่อย แต่ว่า……”

เขาเกาหัว ยิ้มเล็กน้อย “อาจจะมีจริง ๆ สักหน่อยก็ได้”

ฟางอวี่ถงก้าวข้ามธรณีประตูเข้าไป สายตามองไปรอบ ๆ ภายใน

พื้นที่ด้านในไม่ใหญ่นัก แต่จัดวางกระชับและเป็นระเบียบดี